25-04-17

4112

 

DAKVENSTER OP DE WERELD

*

Macron heeft ervaring noch een plan, maar dat hoeft geen probleem te zijn

Rogier De Langhe is economie-filosoof aan de Universiteit Gent en Zeno-medewerker.

*

De afgelopen dagen werden heel wat pogingen ondernomen om de Franse presidentskandidaat Emmanuel Macron weg te zetten als een traditioneel politicus. Veel verder dan schuld door associatie – Macron was ooit Rothschild-bankier – kwam het niet. Toegegeven, Macron probeerde als minister van Economie het systeem van binnenuit te veranderen, maar dat is net wat zijn uiteindelijke (wanhoops)poging om het van buitenuit te proberen voor velen zo oprecht maakt.

De macron:

De export hiervan zal aanzienlijk stijgen om meer welvaart te brengen….

*

Laten we eerlijk zijn. De man heeft geen partij en nauwelijks politieke of bestuurlijke ervaring, geen politieke familie, zelfs geen partijprogramma die naam waardig. Het is maar dat zijn naam op een stembrief staat, of je zou niet weten dat hij aan politiek doet. De manier waarop hij desondanks oprees, is zonder precedent. Zulke politieke daden in plaats van politieke woorden verraden zijn potentieel als hervormer, veel meer dan een lijstje met verkiezingsbeloftes of een schare slippendragers.

 

Dat echte structuur-hervormers van binnenuit kunnen komen, is trouwens helemaal niet zo uitzonderlijk. Diegenen die het dichtst bij de macht zitten, zijn vaak diegenen die het eerst beseffen hoe naakt ze is geworden.

Een plan heeft de man nauwelijks, zoals veel politieke commentatoren bezorgd opmerken. Het is een minder groot probleem dan het lijkt. Concrete plannen zijn voor wie binnen de begane paden blijft. Echte hervormingen zijn zeer complex; elke verandering, hoe klein ook, beïnvloedt alle andere. Wie het echt meent, kan dus maar beter geen te concrete plannen hebben. Columbus had voor hij vertrok ook geen stafkaart van Amerika. Vernieuwers hebben geen plan, maar visie.

En de visie van Macron is duidelijker an sommigen willen doen geloven. Terwijl het politieke establishment zich voltijds wijdt aan het ophouden van de schijn, is Macron niet te beroerd de dingen te benoemen. De impasse wordt niet verklaard door nieuwe problemen, maar door het systematische falen van onze structuren om die problemen nog op te lossen. Die onmacht is zijn analyse, haar aanpakken zijn programma. Geen stilstand, maar ook geen regressie. Catharsis.

Stilstand

Op YouTube circuleert een tussenkomst van Macron in het parlement uit de tijd dat hij nog minister was. Hij vertelt er over een voorstel dat hij deed dat goed werd ontvangen aan beide zijden van het politieke spectrum, totdat elke kant doorhad dat ook de andere kant het goed vond, waarna het voorstel genadeloos werd vermalen. Ontgoocheld richt Macron zich vervolgens tot het parlement en klaagt in een legendarische tirade de stilstand aan, een stilstand die de aanwezige politici verwijt zelf te organiseren.

Dat zijn visie zou aanslaan, was te voorspellen. Het herwinnen van controle, hetzij door regressie hetzij door catharsis, is een krachtige boodschap na tien jaar crisis in dolgedraaide structuren en projecten. Farage en Trump wisten het al. Het was alleen nog wachten op een positieve benadering, in plaats van oplossingen ten koste van een ander.

  

Mislukken?

 

Toch kan Macron mislukken. Ook Columbus zou op weg naar India zijn verhongerd. Gelukkig lag er toevallig een ander continent tussen. Zo zie je maar, een vliegende kraai vangt meer dan een zittende. Naïef als Macrons beweging lijkt, het is wel dat simpele geloof dat iets doen beter is dan niets, waarmee Macron een groot deel van de Fransen heeft weten te besmetten.

 

Wat hij zal vangen weet hij niet, hoe al evenmin. Razend schreeuwt Macron op het einde van zijn tirade het enige dat hij wel weet: “Mais nous, nous avancerons!”

*

 

Ex-Digitaliaanse Bedenkingen

*

Het doek gaat op, aan touwen bediend door de UZG-slippendragers van de Gevestigde Orde. In één woord: het kan toch niet zijn dat Marine Le Pen….

Want dan is ongeveer hetzelfde als de FraXcit met heel in de verte, het ‘Ita Missa est’ voor de aan de Macht zijnde Opiniemakers.

Maar toch – naast die paar moeilijke woorden - goed gezien van deze geleerde perfesser: die zegt met veel geleerde woorden wat ons Ma ook al zei zo’n goede 70 jaar geleden: de zittende politici zijn ‘Gasten van Hoge Gisting die gewoon met veel schwung op het gewone Volk neerkijken. Van buiten-af. Op automatische piloot. Of al blind*vliegers. Piloten op raketten zonderr kompas aan boord.

Ikzelf noem ze altijd achteruitkijkspiegel-machtshebbers. Die van de ene gracht in de andere sukkelen. En dus zien ze zich verplicht om het geld door deuren en vensters te gooien.

*

een schare slippendragers.

De man zegt het niet, maar Coburgia is koploper in het aantal regringen. Van slippendragers gesproken! Met allemaal uitgebreide ‘kabinetten’ volgepropt met eindeloze rijen dienstkloppers, waar er druk gepalaverd wordt. Om de tijd te vullen. Met dubbel zoveel ‘Staats Ambtenaren dan Nederland, dat 2 keer meer inwoners telt. Met een boerennest als ‘Hoofdstad’ met maar liefst bijna 20 ‘baronniën’ die elkaar het licht van de zon niet gunnen. Met een ‘Koningshuis’ dat al bijna 200 jaar uit de hoogte – en ’hetzij in ’t Fransoos hetzij in ‘n soort saucissen-Vlaams - - het woord richt tot het plebs. Met een opgezwollen ‘premier’ momenteel die blinkt van vettigheid. Waarschijnlijk door de armoede die hij nu eenmaal verplicht is te torsen. Ofwel door de woorden die hij half binnenslikt, zodat zijn broebel-taaltje voor niemand nog verstaanbaar overkomt. Later kan hij dan altijd zeggen, dat het publiek hem verkeerd begrepen heeft…

*

En zeggen dat hun grote ‘voorbeeld’, La Mère Patrie’ na verleden Zondag voor de hele wereld met de billen bloot staat. De erfvrienden Duitsland en Frankrijk zijn de trappers kwijt. Merkem die blijft beweren dat zj het ‘geschaaft’ heeft, en Franske ’t Hollanderke die de ‘sociaal-democraten’ daar uitgeleide heeft gedaan, verdwijnen in de coulissen. EnWallo/Brux, erger dan een 3de Werdlland, slurpen op afstand het bloed van onder de nagels der hard werkende Vlamingen…

Wat gaat er nu met hen gebeuren?

*

Vernieuwers hebben geen plan, maar visie.

Deze zin had anders moeten gezegd worden: de verliezers zijn hun lot niet otlopen. Zij hadden ook geen plan, en daarenboven al helemaal geen visie.

Ha neen, want in een achteruitkijk-spiegel staan nooit beelden van de weg voor U…

Vernieuwers weten van binnen-it wat hun visie is. Het is hun diepste zichzelf. Maar het moet er uit kunnen. Macron kan misschien dan wel capabel zijn, maar dat is mijn Duitse Herder ook. En die heeft zelfs nog al zijn haar…..

*

Maar capabel genoeg om een groot land te leiden? Daar is meer dan wat visie nodig. Het is precies daarom dat Christoffel Colombus doorging; hij gehoorzaamde – net als Marine Le Pen – aan een inwendige stem die hij niet kon weerstaan.

Voor Vlamingen staat daarom op een schouwberd in het Brugse Vrije gebeiteld: ’Plus est en Vous’

Macron heeft onder Hollande ‘gediend’, dus is hij verbrand. Te lang in de oven gezeten zelfs! Marine Le Pen daarentegen staat nog altijd vierkant achter haar uitgangspositie, van jaren geleden, zonder daarbij ooit rondjes te draaien. Ze is een karakter uit één stuk en kan juist daardoor niet ontsnappen aan haar Lot van als een 2de Jeane d’Arc haar land naar nieuwe horizonten te leiden.

Daar, in Verdun, was de laatste keer dan Frankrijk, ‘La Fille Ainnée de L’Eglise’, alles te danken had aan… en vrouw.

*

(Digitalia)

24-04-17

4111

 

DAKVENSTER OP DE WERELD

 

*

Dat de schok in Frankrijk voorspeld was, doet niets af aan de impact

In troebel water vissend,

Bart Eeckhout als opiniërend hoofdredacteur. Op z’n eentje, helemaal alleen….

*

De vaststelling dat de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen de vooraf gepeilde winnaars oplevert, mag de omvang van de aardverschuiving niet uit beeld duwen. Zowel Monsieur Macron als Marine La Plume zijn protagonisten van buiten het klassieke politieke systeem.

*

Je kan hen niet eens partijleiders noemen, ze dirigeren eerder bewegingen dan structuren.

De vertegenwoordigers van dat systeem – links nog veel meer dan rechts – blijven verpieterd achter. In een land dat zozeer hecht aan traditie en ideologie is dat een schok. Dat die voorspeld was, doet niets af aan de impact.

*

De verklaring voor die schok kan niet eenduidig zijn. Er is de particuliere Franse situatie. Uit de vernedering voor de traditionele partijen spreekt een diepe afkeuring van de regeerperiode van de in alle opzichten ontgoochelende president François Hollande en zijn rood-groene meerderheid. Met zijn opzichtige falen heeft president Hollande niet alleen zijn eigen partij ten gronde gericht – mogelijk met fataal gevolg – maar zelfs het hele bestuurlijk systeem uitgeschakeld.

Geen electorale ondergrens

Met de Franse PS verdwijnt een van de sterkste linkse partijen van Europa naar het achterplan. Het is een zoveelste alarmsignaal voor de Europese sociaal-democratie dat er geen electorale ondergrens meer is, als de kiezer de rekening presenteert voor de combinatie van zwak bestuur en te grote meegaandheid met de neoliberale dictaten. Zie ook: Nederland.

 

Dat het oude Franse establishment nog niet dood is, blijkt nochtans uit de score van François Fillon. De Républicain is weliswaar uitgeschakeld, maar dat hij nog redelijk kon standhouden te midden van een wervelwind van schandaalverhalen over persoonlijke verrijking is een wonder op zich. Het wijst erop dat een deel van (landelijk, burgerlijk) Frankrijk, ondanks alles, juist vasthoudt aan de zeer klassieke, conservatief-liberale politieke recepten, die het land onder Jacques Chirac of Nicolas Sarkozy nochtans ook niet veel vooruitgang gebracht hebben.

 

   Het was hoe dan ook onvoldoende. Zelden zal de keuze zo scherp geweest zijn als die tussen l Macron en Marine Le Pen voor de tweede ronde. Macron staat voor een wat onbestemd links-liberaal en pro-Europees optimisme. Le Pen ziet de toekomst in een nostalgische mythologisering van een nationaal verleden dat nooit bestaan heeft: blank, imperiaal en xenofoob.

Geruststellend plafond

Met haar radicaal-rechtse populisme heeft ze een aanzienlijke aanhang verleid, maar lijkt ze toch, tot nader order, tegen een geruststellend plafond te stoten. Ondanks alle internationale blitz, en net zoals het eerder Filip Dewinter en Geert Wilders verging. Zonder te naïef te willen klinken , lijkt Donald Trump vooralsnog eerder een ongeluk in de geschiedenis dan een trendsetter te worden.

 

Macron heeft de grote kwaliteit dat hij Le Pen niet is. Dat maakt van hem de favoriet voor de tweede ronde. Al meteen na de eerste exit-polls regende het steunbetuigingen uit de verliezende kampen (centrum-)rechts en -links. Maar zeker dat hij het haalt, zijn we niet. Wat gaan die dieprechtse, op hun identiteit gestelde Fillon-elitaristen doen? Zijn kiezers die uit een ras-le-bol voor de radicaal-linkse Mélenchon hebben gestemd te verleiden tot het ras-le-bol van Front National? Wie komt uit zijn kot voor een kandidaat van tweede keus?

 

Pijnlijke kater

 

Aanhangers van de liberale democratie kunnen in deze situatie niet anders dan blij zijn met Macron als favoriet. Dat mag ons niet blind maken voor de gebreken en risico's van deze kandidaat. Macron lijkt de Franse mengeling te zijn van de jonge Tony Blair en Barack Obama, weliswaar dus ook met hun handicaps.

 

Van Obama erft hij het profiel van bewegingspoliticus: enthousiasmerend maar ook met weinig ervaring in de parlementaire en particratische loopgraven. Als hij president wordt, zal het zijn zonder 'partij' in het parlement. Wel zal hij snel de 'chou' worden van de elite, die in deze nieuwe Derde Weg-politicus een kans zal ruiken om haar agenda uit te voeren.

 

Van Blair, Schröder en Kok weten we dat na dat soort progressief beleid de kater bijzonder pijnlijk kan zijn.

*

Ex-Digitaliaanse Bedenkingen

*

Wel goed leesbaar geschreven, dat wel, Maar zoals alle Slinxe bassen,tenoren en contrabassen toch een beetje vals klinkend. Zij, en zij alleen zeggen wie mag winnen. Achteraf komen ze dan wel uit hun kot om, met de kont te draaien, tot ze weer aan den bak geraakt zijn.

Hij zegt het niet, maar als het regent in Parijs…Juist. Ja, ook Olio di Poepo bij ons denkt er zo over. Tot schreiens toe bewogen voor ‘son bon ami’ François den Hollander.

The game is over voor de PS sociaal-democraten. De beurzen denken er het hunne over. Misschien wel wegens Marine Le Pen…

Arme Crombeen, arm Jeneverwijf. Uw volgende job start aan het stempellokaal. En Olio di Poepo zou ’n handetje kunnen opzetten met rode of groene lampen achter het raam….

*

ze dirigeren eerder bewegingen dan structuren.

Kijk, dt is het grote verschil tussen de huidige aan de macht zijnde graaiers. Die doen aan vriendjespolitiek om elkaar te bescheren en te vertroetelen. Figuren als Marine La Plume hebben een trouwe aanhang voor wie de geldelijke vergoedingen bijlange nog niet in zicht zijn. Ze doen het uit overtuiging, niet uit (onmiddellijk) winstbejag. Dat komt omdat de Leiding een strikt welomschreven programma heeft, dat niet om de haverklap moet aangepast worden om met ‘vrienden’ verder overeen te komen.

Maar het is ook de weg van alle dictatoren ter wereld. Het is dus oppassen geblazen, want het Franse imperialisme heeft Vlaanderen al veel onrecht aangedaan….. Enne wie weet, zal Marine La Plume ons misschien Frans Vlaanderen teruggeven…

*

– mogelijk met fataal gevolg –

Ja, juist. Maar moest ik Bart Stinckman zijn, ik had dat woordje ‘mogelijk’ weggelaten. Want er is niet de minste twijfel voor dat fatale gevolg. De doodstrijd kan soms lang duren, maar het einde staat vast. Zie het Communistisch regime in het Tsarenrijk…

En eerlijk gezegd: het is geen seconde te vroeg dat de nefaste gevolgen van de aan Franse Revolutie van + 200 jaar geleden eindelijk en einde komt. Want ‘vrijheid, Gelijkheid en Broederlijkheid waren en zijn daar in de totaal verkeerde handen gevallen.

*

Geen electorale ondergrens

Dat is een dichterlijke vrijheid om het onafwendbare aanvaardbaar te maken. Maar inderdaad, in een sterfhuis spreekt men niet over de dode…. Wil dus dat mooie woord ‘ondergrens’ interpreteren als ‘afslachting’

Wie misdaan heeft, heeft recht op een eerlijk vonnis…

*

een geruststellend plafond

Daar is dus de witte neger van Brinckman. Aan de volkswil kunnen en mogen er geen grenzen komen. Wie van de nieuwelingen iets mispeutert, verliest automatisch stemmen.

die dieprechtse

Kijk, daar zegt ons slimmeke op meesterlijke wijze hetzelfde: eerlijk en open nationalisme (dat stopt aan de grenzen) is de beste manier om een Land naar voorspoed te leiden. Egoïsme en graaizucht is altijd uit den boze. Dat hebben alle ‘Groten des Volks’ ooit wel ondervonden. Tot ze eindigden aan de galg.

*

(Digitalia)

B

4110

*

DAKVENSTER OP DE WERELD

*

De Crem gelooft niet in een Europese islam

2 Cartoons van ‘t Pallieterke

*

Pieter De Crem heeft geen moeite om het toe te geven: CD&V schuift wel degelijk op naar rechts als het over identiteit en migratie gaat. ‘We werden in de linkse hoek geduwd, waar we niet thuishoren. Maar er is een correctie gekomen.’

De ruzie tussen de N-VA en CD&V van de voorbije weken was meer dan zomaar wat gekibbel. Ze draaide om de strijd om het centrum. Wie mag zich de volkspartij noemen? De N-VA duwt CD&V steeds verder naar links in de regering. Sociaale-economisch, maar ook op het vlak van veiligheid en identiteit. Dat laatste doet pijn bij een zelfverklaarde waarden-en-normenpartij.

 

Het verwijt van Zuhal Demir dat CD&V een moslimpartij is – lees: géén volkspartij – was de provocatie te veel. Zeker omdat intern al de oefening was gemaakt dat de partij effectief te links klonk.

'De doffe klankkleur die we de voorbije twee jaar ten onrechte in onze communicatie hadden, is bijgesteld', zegt

staatssecretaris van Buitenlandse Handel Pieter De Crem

*

… in een interview met onze krant. 'Onze boodschap is ten gronde niet veranderd, sociaaleconomisch niet, maar ook niet op het vlak van normen en waarden. Maar er was een onderbelichting. Die correctie is er gekomen, en dat was nodig.’

Zelf neemt De Crem forse taal in de mond over het debat rond de plaats van de islam in onze samenleving. 'Je kunt de beste intenties hebben, maar ik zie dat er in veel Belgische moskeeën nog altijd haatpredikers actief zijn.

Met de Islam is er altijd grote keus…

*

Dat er in naam van de islam nog altijd aanslagen worden gepleegd. Ik was compleet geschokt door wat er in Zweden en Egypte is gebeurd. Wat men ook mag zeggen, het lijkt me nog altijd enorm moeilijk om de islam te laten sporen met de westerse waarden zoals de gelijkheid van mannen en vrouwen, de vrijheid van godsdienst, enzovoort. Ik geloof niet in een Europese islam.'

Blozend en blinkend, maar ziende blind…

*

'Het is aan moslims om mijn ongelijk te bewijzen', voegt hij daaraan toe. 'Maar ik ben daar sceptisch over

*

Ex-Digitaliaanse Bedenkingen

*

Zo horen we ook nog eens van hem. En dat nog wel in de Moslim-krant. Hoe durven ze! Maar als de vos de passie preekt, boer let dan op Uw ganzen!

*

naar rechts

De Tsjeven voor ‘Rechtsen’ verwijten: op welke planeet denkt Crembo te leven? Ik zou het, na de nederlaag van Linx in Frankrijk van gisteren eerder betitelen als praat tegen de vaak. Of als schild tegen de slechte reputatie van Slinx schots en scheef van het huismerk Hollande in Frankrijk..

 

doffe klankkleur

dat is weer een artistieke vinding van die zeveraar-Knesselaar. Maar het drukt wel de enerzijdse en de anderzijdse mening uit van de partij op haar geheel: warm en tegelijkertijd koud blazen is inderdaad het handelsmerk van wat eens de grootste partij van het Land is geweest. En die dus meteen het Land naar de afgrond hebben geregeerd.

De weg naar boven is hard en lang. De weg naar beneden is… de vrije val. De CVP is akl lang geen ‘volkspartij’ meer, maar een volksverlakkerij-parftij.

*

(Digitalia)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende