31-12-17

4383

 

 

O U V E R T U R E  

OPUs B A R D O L LI N O

(A N DANTE)

Sakker Nonde Pie! nu ik voor die ene keer hier weer eens iets uit De Schandaard wilde commentariëren, met ik tot mijn grote ergernis vaststellen dat alle ramen, poorten en deuren daar op slot zijn voor mij. Niet geelaten, dacht ik, Google zal me wel uit de brand helpen.

En jan wat vind den diene daar?

Hij vond daar niet alleen het gebarricadeerd artikel uit De Schandaard, maar onmiddellijk daaro in 2de Positie, de Blog ‘Eeuwig Strijden’ van ons aller vriend Guvaal. Op de derde plaats een NRC-schrijfsel… uit 1999! Goed doorlegen, dus.

Raar, hé! Toch wel, enerzijds in de eerste plaats. Maar anderzijds dan weer niet. Het is zelfs zeer gewoontjes want die twee zijn communicerende vaten. Het is verdorie inderdaad reeds alsof de Republiek der Vrije Herenignde Nederlanden reeds een feit zijn.. Wat ’n lef! Of is dat misschien juist veelbelovend?

Savetty first!

Beide artikels, van veel te groot belang in de actuele blogger-sfeer, zijn voortaan veilig en onvervalst opgeslagen op m’n eigen vaste schijf. Met daarebovben elke dag kopij op een extern geheugen. Op een geheime plaats weggeborgen, veilig voor de Staatsvuiligjheid…

Aan de lezer om uit te maken of ik gelijk hen, of gelijk. In ieder geval staan mijn ‘kolommen’ altijd open voor iedereen, voor vriend als voor vijand. Als een veilige vuurtoren naar vaargeul en dus naar de open zee…


*

Einde van een periode

*

Op 19 maart 1920 verwierp de Amerikaanse Senaat het verdrag van Versailles, dat een eind maakte aan de Eerste Wereldoorlog, en het handvest van de Volkenbond, het geesteskind van president Woodrow Wilson.

Hiermee veroordeelde de Senaat de Verenigde Staten, in de woorden van de historici Allen Nevins en Henry Steele Commager, tot jaren van ‘steriel en on-heroïsch isolationisme''.

 

J.L. Heldring

19 oktober 1999

Het is niet overdreven hiermee het besluit te vergelijken waarmee de Senaat op 13 oktober 1999 het kernstop-verdrag verwierp.

De betekenis van dit besluit overtreft verre de op zichzelf al kwalijke gevolgen die dit zal hebben voor de verspreiding van kernwapens. Vele landen is hiermee immers het groene licht gegeven hun eigen nucleaire arsenaal te perfectioneren.

 

Maar dit is slechts het directe gevolg van het Senaatsbesluit. Historisch gezien, hebben de Verenigde Staten een waterscheiding bereikt in hun verhouding tot de rest van de wereld. Zij dreigen terug te keren tot de jaren na 1920, toen zij die rest van de wereld de rug toekeerden. Aan die jaren kwam een eind in 1941, toen de Verenigde Staten de Tweede Wereldoorlog intraden.

 

Daarna vervielen zij niet in de fout van 1920. Integendeel, aan hun interventies is de vorm die de wereld gedurende de afgelopen halve eeuw heeft aangenomen, grotendeels toe te schrijven, en al waren niet al die interventies gelukkig, het resultaat was toch dat er in 1989 een eind kwam aan de Koude Oorlog. Aan die periode van Amerikaans engagement lijkt nu een einde gekomen te zijn.

 

 

Nu zal de breuk van 1999 niet zo abrupt zijn als die van 1920. De talloze verdragen die de Verenigde Staten in die periode van engagement hebben gesloten, maken dat alleen al onmogelijk. Maar verdragen zijn lege hulzen als de belangrijkste verdragsgenoot een soort stille vennoot wordt. Op de Amerikaanse inspiratie die de laatste vijftig jaar heeft getekend, zullen we niet al te veel meer kunnen rekenen, en er is geen mogendheid die, wat dat betreft, die functie kan overnemen. Ook Europa niet – dat eerst nog moet ontstaan.

 

Betekent dit een terugkeer tot het Amerikaanse isolationisme van tussen de twee wereldoorlogen? President Clinton heeft dit woord gebruikt in zijn reactie op het Senaatsbesluit, en in vele andere reacties duikt het voortdurend op. Toch is dit een te oppervlakkig woord om aan te duiden wat er nu – en eigenlijk al sinds het einde van de Koude Oorlog – gaande is in de Verenigde Staten.

 

Zeker, er was altijd, ook in de jaren van engagement, een onderstroming van heimwee naar de tijden dat de Amerikanen zich niets van de rest van de wereld hoefden aan te trekken. George Washington, de vader des vaderlands, waarschuwde in zijn afscheidsrede al voor `buitenlandse verstrikkingen', en dat woord is in het collectieve onderbewustzijn blijven hangen.

 

Maar er is één groot verschil tussen nu en 1920. Toen keerden de Verenigde Staten niet alleen terug tot een politiek van isolationisme, maar deden ze ook grotendeels afstand van de militaire middelen die hun superioriteit of hegemonie hadden kunnen vestigen. Nu zijn zij 's werelds sterkste militaire macht, en de weigering van de Senaat af te zien van kernproeven, bewijst dat de Amerikanen niet van plan zijn die superioriteit op te geven.

 

Waar machtsmiddelen aanwezig zijn, bestaat ook altijd de verleiding er, zo nodig, gebruik van te maken – al was het slechts politiek gebruik. Daarom is met het woord isolationisme de toestand van vandaag niet afdoende beschreven. Een beter woord is unilateralisme, de neiging om alleen, zonder overleg met de bondgenoten, op te treden waar het Amerikaanse belang dat, in de ogen van Witte Huis en Congres, vergt.

 

Die neiging was al lang bespeurbaar. De noodzaak tot bondgenootschappelijke solidariteit waartoe de Koude Oorlog had gedwongen, was na het einde daarvan afgenomen – een gevolg dat bijna natuurlijk, in elk geval te voorzien was. Weliswaar zijn er sindsdien geallieerde acties geweest, maar de Amerikaanse leiding ervan werd steeds duidelijker, ja onverbloemder.

 

Dat Amerikaanse unilateralisme is nu in het Senaatsbesluit van vorige week 't meest onverbloemd naar voren getreden. Van de regering-Clinton, die nog maar iets meer dan een jaar heeft te gaan, kan niet verwacht worden dat zij er voldoende weerstand aan zal bieden. Daarvoor is de nederlaag die zij met dit besluit geleden heeft te groot. En daarvoor is de president zelf misschien ook te opportunistisch.

 

De rest van de wereld, en de bondgenoten in de eerste plaats, zal daar rekening mee moeten houden. De Europees-Amerikaanse betrekkingen gaan `turbulente tijden' tegemoet, zei de Duits-Amerikaanse historicus Fritz Stern zondag bij de uitreiking van de Vredesprijs van de Duitse boekhandel in Frankfurt.

 

Kortom, de zorgeloosheid waarmee minister Van Aartsen in zijn Memorie van Toelichting over de transatlantische relatie spreekt, lijkt nu al achterhaald. Niet dat hij er nu dadelijk bezorgde uitspraken over moet doen – dat zou het proces van transatlantische vervreemding slechts bespoedigen – maar hij kan wel zijn ambtenaren alvast de opdracht geven zich op de nieuwe situatie te bezinnen.

 

Maar zoals president Clinton met een Congres zit dat hem tegenwerkt, zo niet vleugellam maakt, heeft Van Aartsen in de Tweede Kamer te maken met partijgenoten die blijkbaar van mening zijn dat er niets aan de hand is en Nederland, zoals het altijd gedaan heeft, wat zijn veiligheidsbeleid betreft alles op de kaart van de Verenigde Staten kan blijven zetten.

*

https://www.nrc.nl/nieuws/1999/10/19/einde-van-een-period...

En dan is daar http://blog.seniorennet.be/guvaal/ met zijn kant van het verhaal Helder en vlot geschreven met conclusies die iedereen voor volgende jaren een hart onder de riem zou moeten steken

*

De valse profeten

In 2018 maken de Democraten Trump ‘vleugellam’, door het Huis en misschien ook de Senaat terug te winnen’.

 

Bovenstaande voorspelling komt van Ine Roox, correspondente van de zelfverklaarde kwaliteitskrant De Standaard. Verklaringen in die trant waren er ook al vorig jaar, zelfs van Financial Times commentator Martin Wolf en Nobelprijswinnaar voor Economie Paul Krugman. En wat blijkt nu: ze zaten er allemaal naast.

 

De beurzen hebben na één jaar Trump wereldwijd nooit zo hoog gestaan, met de Amerikaanse aan de top. Zelfs de Brusselse Bel20 ging meer dan 10% vooruit en blijft daarmee boven het Europees gemiddelde. Als men er de netto dividenden bij telt, komt men zelfs aan een rendement van 13,2%. En daar houdt het niet mee op.

 

In Amerika daalde de werkloosheid sinds het aantreden van Trump met 0,7% en staat er nu op zijn laagste punt sinds 2000 (4,1%). Als uitleg wordt hier de verlaging van de Amerikaanse vennootschapsbelasting gegeven, maar dat alleen kan de reden niet zijn. Die verlaging kwam er nl pas in de laatste maand van het jaar en was daarvoor niet 100% zeker. Ze had weggestemd kunnen worden zoals het inreisverbod uit bepaalde moslimlanden en Obamacare (die later, zij het afgezwakt, toch gestemd werden). Niet alleen in de States, maar in bijna de hele wereld groeide het optimisme, zowel bij bedrijfsleiders als bij consumenten.

 

Kortom, de politiekcorrecte media hebben hun dromen voor werkelijkheid gehouden en sommigen, zoals die hierboven aangehaalde correspondente van De Standaard, volharden in de boosheid. Men kan zich terecht vragen of die mensen wel bekwaam genoeg zijn voor het beroep dat ze uitoefenen. Wie gelooft ze nog?

 

E   O N T H O U D E N

OP ONZE VASTE SCHIJF

NRC Handelsblad legt feiten voor doe perfect passen in hun kraam, maar Guvaal is (tot he point’. De combinaatie van beide schrijfsels doen lichtjes branden aan de horizon.

Am ben ik ervan overtuigd, dat den Donald dat ook allemaal nog veel beter en ons daarin al ver vooruit is.

Het is precies alsof men aan Marc Coucke nog moet uitleggen waar Abraham de mosterd heeft gehaald… Eogenlijk weet ikzelf dat ook niet zo goed, maar in ieder geval niet bij … de Leugenpers.

*

Ik hen gezegd. En wat ik hiermee bedoel, is niet vatbaar voor herhaling. Toch niet in de laatste seconden van dit verdoemd goede wijnjaar 2017!

4382

.

 

O U V E R T U R E  

OPUs B A R D O L LI N O

(A N DANTE)

U herkende bovenaan toch de afbeelding van de ruïnes van Palmyra (SyriPe), uit de tijd van het vergane Antieke Romeinse Wereldrijk? Ze werden door de misdadige handen van islam milities tot in de grond vernietigd. Die feiten – tot stof herleide eeuwige schoonheid van hetzelfde niveau als onze Kathedralen- staan m.i. model voor de zich terugplooiende oorlogsmisdadige SS (Syrië-Strijders), het evenbeeld van Hitlers ‘Einsatzgruppe’ tegen Polen, Oekraïne, Rusland, enz enz, van het islam invasie-leger.

 

 

de Natie-Duirseers waren dar ‘Untermenschen’, voor de islammerij zijn dat ‘Ongelovige Honden’…. Maar het gevolg gaf/geeft wel hetzelfde resultaat: de definitieve eind-oplossing.

 

Waarop wacht het o zo beroemde Internationaal Oorlogstribunaal van Den Haag om zoals gebruikelijk, het internationaal aanhoudingsbevel tegen ALLE beulen van Islamitische Staat uit te vaardigen?

Tegen het verslagen Duitsland werd in 1946 ons toch het Oorlogstribunaal van Nürrnberg voorgeschoteld?

‘Krieg ist Krieg’. ‘À la gueerre comme à la guerre’. Maar waarom dan toch is de ene oorlog niet gelijk aan de andere ???? Verdienen oorlogsmisdadigers dan werkelijk een tweede kans? Wat zou van die breeddenkendheid wel de échre reden kunnen zijn? Het verheven niveau van onze Westerse Beschaving? Respect voor alle menselijk Leven? Daar war het ongeboren leven in de moederschoot zo goed als vogelvrij is?

Of zit de verborgen steun aan de Nieuwe Wereld Orde hier voor iets tussen?

 

De implosie van IS (jammer genoeg???) is een feit, maar wat met de overlevende strijders?

 

Voilà, dat is tenminste klare taal van Linxe gazetteenpraat. Meer dan goed geschreven, dat wel, maar o zo medeplichtig van toon.

Het is maar dat U dat weet! Zo heeft U iets om op terug te vallen, iedere keer dat er morgen ’n losstaande ‘’terreurdaad’ in Uw directe omgeving wordt gepleegd. Met telkens daarbij de oorlogskreet ‘Allahu Akbar’, die dus, zoals U ziet, helemaal niets met de ware islammerij te maken heeft. Waarbij U achteraf, als U het heeft overleefd, als ‘oorlogsslachtoffer’ van een niet eens bestaande want ontkende oorlog, zult worden behandeld. In de watten gelegd als het ware. Het Westen, en dus ook bj ons, loopt bomvol met ‘terroristen’, maar nergens wordt hun ideologische achtergrond, de islammerij, als bij wonder, daarbij betrokken.

Hoeft eigenlijk ook niet mee over dat oorzakelijk verband te spreken, want het kleinste kind weet dat terreur en islammerij synoniemen zijn van elkaar. Islam = terreur, en terreur = islam. Het is ook nooit anders geweest.

Juist! Ja, wat tenslotte met de overgebleven ‘strijders’ die de slachtvelden overleefden?

Dat kan voor ieder weldenkend mens toch geen probleem zijn. Er is immers het precedent van de teruggekeerde Oostfrontzes. Dood Moord met de kogel! En in bijkomende orde, de totale ontmanteling van de ideologie die ze toendertijd achterna liepen, het Nationaal Socialisme.

Wat toendertijd in 1945-46 schering en inslag was, moet nu ook kunnen tegenover de overlevende mi-slimmerds.

De wapens opnemen tegen een bevriende Natie met wie men niet in oorlog is, daar zijn toch internationale krijgswetten voor? Dat weet toch voordien iedereen die de wapens opneemt!

Enfin en contre-enfin: onderaan vindt U de link – het bruggetje – naar dit (veel te lang) artikel. Wel bekome het U…

*

Over naar de orde van de dag.

Het meest recht-uite dagblad van Vlaanderen en omstreken…

*….  

waarschuwen dat het bijzonder gevaarlijk is de strijders, hun vrouwen en kinderen te laten ronddolen. "Als je ze actief terughaalt, krijg je als overheid ook meer controle op de situatie."

leek de val van een van de gruwelijkste regimes op aarde een kwestie van maanden.

En war zegt U van deze voospelling met terugwerkende kracht?

was geen normale oorlog. Eigenlijk stond van het begin vast dat

vochten tot de laatste man.. De wil om te sterven was bijzonder groot bij de IS-strijders.

In hoeverre is de oorlog echt voorbij? Veel IS-strijders sneuvelden, maar er zijn er ook veel spoorloos. De vrees is dat zij opgingen in de burgerbevolking en slapende cellen vormden die op elk moment weer terreur kunnen zaaien. Er zijn ook aanwijzingen dat een aantal van hen de Turkse & Libische grens aan het oversteken is.

“Dat gebeurt trouwens niet altijd met brute macht. In een eerste fase weten IS-leiders zich vaak populair te maken, omdat ze een zekere orde brengen: ze zorgen voor stromend water, de bakkerijen gaan weer open, enzovoort. Zo maakt chaos plaats voor organisatie, en daarmee scheppen ze aanvankelijk goodwill bij de bevolking. Gezien de chaos in Libië is een gelijksoortig ­scenario niet ondenkbaar.

Een soortgelijke evolutie is aan de gang in de Egyptische Sinaï-woestijn. De aanslag op de soefimoskee van 24 november, waarbij meer dan 300 doden vielen, maakt duidelijk dat ook een verzwakte Islamitische Staat bijzonder hard kan uithalen.

ik hoor westerse regeringen zeggen dat ze de nationaliteit van de Syrië-strijders willen afpakken, de grenzen voor hen willen sluiten, enzovoort. Dat klinkt allemaal heel straf, maar eigenlijk zorg je ervoor dat die strijders zich hergroeperen. Je ziet het in Libië, je ziet het ook in Jemen. Zo krijgen we een nieuwe versie van IS en blijven we met het probleem zitten.”

Het beste is dat je die ­mensen actief terughaalt. Op die manier krijg je als overheid ook meer controle op de situatie. Dan heb je die mensen in beeld en kun je een beleid opstarten.

“Net daarom is het belangrijk dat België zo snel mogelijk zicht krijgt op de where­abouts van zijn mannelijke en vrouwelijke Syrië-strijders en werk maakt van een begeleide terugkeer. Zo weet je wie ze zijn en waar ze zijn.”

Ze willen een tweede kans, maar zijn niet bereid om bij wijze van concessie hun radicale gedachtegoed af te zweren.

Er is met andere woorden een g  root verschil ­tussen het koesteren van radicale ideeën en het gebruik van geweld. Als iemand vindt dat Islamitische Staat er moet komen, dan is dat zijn of haar goed recht. Maar geweld is een absolute rode lijn die niemand mag overschrijden.

“Ik vind dat wij in Europa alles op een hoop gooien, waardoor een nuttig debat moeilijk wordt. Conservatieven, fundamentalisten, radicalen, gewelddadige extremisten, salafisten, salafistische jihad..., alles wordt door elkaar gehaald, waardoor we op het punt zijn gekomen dat iedereen met een lange baard en elke moskeebezoeker als terreurverdachte wordt beschouwd. Dat stoort mij.

De Gentse historicus Bruno De Wever ziet een verband tussen Syrië-strijders en de Belgische oostfronters in de Tweede Wereldoorlog. Dat verband is misschien ook interessant omdat veel van die oostfronters na de oorlog hun radicale ideeën niet afzwoeren, maar zich ook niet meer schuldig hebben gemaakt aan geweld.

“Het is inderdaad cruciaal dat we die ­historische verbanden blijven maken, want we kunnen er veel van leren. Foreign fighters zijn van alle tijden, zoveel is duidelijk. Het begon al met de kruistochten: ook dat waren eigenlijk Syrië-strijders.”

 

Opmerkelijke stelling: Godfried van Bouillon was onze eerste Syrië-strijder.

 

“Ja, daar komt het wel op neer. We zijn trots op die man omdat hij de eerste kruistocht naar Jeruzalem leidde, en hij kreeg een standbeeld op het Brusselse Koningsplein. Maar als je de verhalen van onze kruisvaarders leest, dan stoot je op passages waarbij onze strijders tijdens de inname van Jeruzalem in 1099 de hele bevolking afslachtten en ‘tot aan hun knieën’ in het bloed stonden.

“En kijk naar de Spaanse burgeroorlog. Zelfs de schrijver George Orwell is daar gaan vechten. Er zijn zo veel voorbeelden te noemen van mensen die op een bepaald moment gegrepen werden door een ideaal en in het buitenland aan een gruwelijke oorlog deelnamen. En er zijn ook heel veel mensen die hetzelfde deden omdat ze in hun eigen land een futloos of problematisch bestaan leidden en naar iets nieuws op zoek gingen.”

“We zijn nu al jaren verbanden aan het leggen tussen enerzijds terreur en anderzijds moskeeën, de moslimgemeenschap en de islam.”

“En dat is volledig fout. De gezinnen van Syrië-strijders die ik bezocht, zijn allemaal buitengewoon gematigde islamitische gezinnen. Veel van die ouders gaan zelden of nooit naar de moskee. Velen betreuren ook dat ze zo weinig over de islam weten: ‘Want dan hadden we ten minste precies kunnen uitleggen waarom de radicale ideeën die ons kind op het internet had opgepikt niets met de echte islam te maken hadden.’

..

“Waarom denken nog zo veel mensen dat imams dit probleem kunnen oplossen? Dat is gewoon niet zo. Zolang we dit probleem in de schoenen van de moslims schuiven, zal het nooit opgelost raken. Dit is het probleem van ons ­allemaal.”

*

https://www.demorgen.be/buitenland/marion-van-san-en-koer...

*

T E   O N T H O U D E N

OP ONZE VASTE SCHIJF

Oef! Was me dat even ’n gezellige boem-lezing! Knap verwoord, daar niet van, maar o zo doctrinair. Want neen, Islamitische Staat heeft niets te maken met ‘het ware geloof’. Al was dat met de Inquisitie wel helemaal anders, zo wordt ons voorgehouden. Die vele misdaden van toen geschiedden immers uitdrukkelijk op bevel van Rome!

Vraag: waarom horen we dan nergens ter wereld van procedures op basis van een soort patent-recht op dat o zo wredelievende ‘Geloof’? Is dat niet omdat er zoveel ‘islam-leerstellingen’ zijn als er is-lammerds bestaan? Voor elck wat wils, als U wilt. Een ‘religie’ op persoonlijke maat! Net als een hemd dat weggegooid word als het iemand niet perfect past. Of al de kleur ervan niet overstemt met de kleur van de ogen.

Stel U voor dat de Pausen zich ooit zouden neerleggen bij een soort ‘Schutz Staffel’, deGewapende Arm der Katholieke Kerk …. En toch handelt de ideologie van de Wrede op die manier: zij gedogen niet allen de terreur die hun naam draagt, maar in de meeste gevallen steunen ze die.

Eenzelfde fenomeen dus als het socialistisch gedachtengoed. ‘Che‘ Pol Pot maar ook Castro waren terroristen voor ze aan de Macht kwamen, en achteraf waren het volbloed espoten. Maar in Het Westen worden die vergoddelijkt. Of zelfs, zoals door de kanaalduiker, Steve Stunt, werkelijk aanbeden.

Enfin, iedereen weet dat, maar het mag niet gezegd en al zeker niet geschreven worden. Want niet in overeenstemming met de geldende (verkeerde) politieke denkwereld.

En neen, Meneer de Jugepee, ‘k zal het nooit meer doen. Toch niet meer dit jaar. De Isilam-gemeenschap is geen parasiet, al vreet die onze welstand weg.

Ooit vindt U op deze blog een paar getuigenissen van wat er juist aan de gang is met ‘wachtlijsten’ en zo…

Voor de rest rad ik U voor de Jaarwisseling, te drinken met mate. Gebbruik daarvoor best het labo-maatglas. Zo ziet Uw omgeving beter dat de maat vol is. En dat de tijd rijp is om iedereen een Zalig en Gelukkig Nieuwjaar te wensen. Met in de eerste plaats aandacht voor eenieders gezondheid, waarmee U het beste voor hebt als het van U moest afhangen….

En neen, Goede Sint, ook dit jaar zijn er geen stoute kinderen geweest!






30-12-17

4381

 

 O U V E R T U R E  

OPUs B A R D O L LI N O

(A N DANTE)

Na lezing van onderstaand artikel, zult U, net als ikzelf, volharden in de enige mogelijke toekomst: Vlaanderen Boven!

Marc Coucke heeft goede kaarten gekregen, en wat meer is, hij speelt het spel goed uit. De ‘tewersltellong’ bijvoorbeeld, het Heilige Huisje van de twee polletekeke partijen die op het punt staan te worden weg gestemd, kan er maar wel bij varen. Had Marc Coucke een deel van zijn immens fortuin aan de Belastingen moeten afstaan, dan was dat al lang als rook door de schouw verdwenen!

Nu wordt elke eurocent twee keer omgedraaid, en besteed met kennis van zaken. Elke balans moet in evenwicht blijven, liefst met ’n tikkeltje overschot.

Nu nog deze werkwijze toepassen in ’s Lands bestuur, en - om in de surferstaal te blijven – zal men onmiddellijk opmerken, dat de wind goed zit.

Coucke bouwt nu ook surfparadijs van 25 miljoen euro

*

Dankzij Marc Coucke konden we al panda’s bewonderen in dierenpark Pairi Daiza, op avontuur trekken in Durbuy en dan bij Wout Bru een hapje eten, de indoor skipiste afsjezen in SnowWorld en voetballers aanvuren in Oostende en binnenkort ook Anderlecht. Tegen 2019 wordt Surfcity de nieuwste attractie in Couckes pret-imperium. Dan kunnen we ook lekker gaan surfen in een golfslagbad van 300 meter lang en 50 meter breed.

 

Het stof is nog niet gaan liggen over de spectaculaire overname van voetbalclub Anderlecht, of Marc Coucke laat alweer van zich spreken. SnowWorld, de Nederlandse skihaluitbater waarvan Coucke dit jaar meerderheidsaandeelhouder werd, heeft concrete plannen voor een uniek waterparadijs met een gigantische surfpool in open lucht – 300 meter lang, 50 meter breed – met golven tot bijna twee meter hoog, waarvan er vijf achter elkaar komen aangerold. “Een festijn voor surfers”, zegt Koos Hendriks, de 68-jarige Nederlander die 21 jaar geleden Snowworld opstartte en eerder dit jaar zijn meerderheidsbelang in het bedrijf verkocht aan onze landgenoot.

Marc Coucke bouwt nu ook surfparadijs van 25 miljoen euro

 

“Ik woon zelf aan de Noordzee”, zegt de Nederlandse zakenpartner van Marc Coucke. “Daar zie ik met eigen ogen hoe populair surfen wel is. Helaas heb je bij ons amper golven die naam waardig. Het moet al bijna stormen om golven van anderhalve meter te krijgen.”

 

Met het nieuwe waterpark is een investering gemoeid van 25 miljoen euro. “Ietsje minder dan wat een indoorskipiste kost”, klinkt het.

 

“Joh, hier gaan zoveel mensen zoveel pret aan beleven”, zegt Hendriks. “In de winter snowboarden indoor, in de zomer surfen in de openlucht, zelfs wanneer de Noordzee niet de minste rimpeling vertoont. Dit wordt een hit. En meteen kunnen we een heel jaar rond sportievelingen verwelkomen. Nu zijn we nog te veel een seizoenbedrijf dat het van de winter moet hebben.”

 

SnowWorld heeft twee vestigingen: in Landgraaf (met 35.000 m² Europa’s grootste indoorskipiste) en Zoetermeer (toch ook 25.000 m² sneeuwpret). Elk lokken die jaarlijks een half miljoen bezoekers. En dat moeten er een pak meer worden wanneer Surfcity in de zomer van 2019 de deuren opent.

Internationale groei

Met SnowWorld heeft Coucke alvast een groeibusiness in handen. De omzet van het bedrijf steeg het voorbije boekjaar met bijna 7 procent tot ruim 27 miljoen euro, met dank aan de opening van een derde piste en van een Skybar met panoramaterras in Zoetermeer. En ook het buitenland lonkt: volgend jaar start de bouw van een skihal in Milaan en er lopen volop gesprekken voor een vestiging in de buurt van Londen. Parijs en Barcelona staan voorlopig on hold door lokale tegenwind.

 

“Naar België komen? Waarom niet”, zegt Hendriks, die zeker nog tot 1 maart CEO blijft van Snowworld, “maar dat moet ik dan wel even overleggen met mijn goeie vriend Marc. Hij kan veel beter dan ik inschatten of er voldoende draagvlak is bij de overheid om de nodige vergunningen te krijgen en of er interesse is bij de Belgische consument. Maar ik weet dat hij een goeie neus voor zaken heeft.”

 

Coucke zelf wou vrijdag niet reageren maar stuurde ons volgende sms: “Alychlo (Couckes investeringsvehikel,nvdr.) voert momenteel een verplicht bod op Snowworld en mag zich in deze periode niet mengen in het bestuur van Snowworld. Groetjes en prettig eindejaar.

http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20171229_03273583

*

T E   O N T H O U D E N

OP ONZE VASTE SCHIJF

had ik nu bij weer eens die nieuwe lading goed nieuws, ’n vliegje willen zijn in de huiskamer van veel polletiekers die nu al met de poepers zitten voor de volgende stembis-uitslagen. Uit piëteiit en vooral uit Christelijke Naastenliefde, ggeen namen.

Zij zeggen veel, maar doen alleen wat ze mogen van de vakbonden. Marc Coucke zegt niet veel, maar doet veel.

Ik zie hen al het haar uit het hoofd trekken, niet beseffende dat ze hun eigen graf gedolven hebben door van de polletikek ’n spelletje te maken die toelaat om beurten te scoren of elkaar naar de keel te vliegen. Zonder daarbij ook maar één seconde aandacht te besteden aan het algemeen belang, en al zeker niet aan het Vlaams Belang. Dat algemeen belang moet het stellen met vage toekomstvisioenen, terwijl het specifieke Vlaams Belang, omwille van de ‘communautaire vrede’… op secreet gezet wordt.

Dan zijn er nog de eeuwige meelopers,de Blauwe Belgicisten die meestal thuis Frans spreken. Liefst Frans met heel veel haar op. Die zullen huilen met de pet op. Want zij moeten in het zand bijten tegenover (dixit Moeder Decroo) de zonen van beenhouwers die nu ook al advocaat kunnen worden.

Als de Roden (zie Crombeen) zich proberen op te trekken aan de Groenen (zie Calf-O arm-in-arm met Almacy), dan zie ik het koppel niet stijgen, maar glijden. Gewoon naar beneden omdat toch iedereen uitschuift op groen parasitair onkruid.

*

Ach die minder goede eigenschap van de Vlaming toch! Coucke-goed en boterzacht, maar zonder macht!

*

Ik zou me best thuis voelen als regelmatig bezoek-vliegje in de huiskamers van de ‘rebuilders’ van het erfgoed onzer Vaad’ren…

Gezelle schreef ooit

‘de trompe steekt, de koe, z’is loe’

als hij tegen valavond in de verte de tuithoorn hoorde van de koer-e die zijn troep koeien naar de stal wilde leiden.

*

Laat dus de Tromp maar steken van ‘Aùercia First’ (hij kan toch moeilijk scanderen America Second), wij roepen dat mee.

Maar we doen dat op ons eigen manier:

Vlaanderen Boven!

*

(Hemelreiker)

(Hemelrijker?)

( Digitalia, bewoner v/h Hemelrijkske)

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende