09-03-18

4442

IEDER VOGEL IN VRIJHEID

ZINGT ZOALS HIJ GEBEKT IS

*

Zou BDW echt zo’n blindengeleidehond nodig hebben, om te doen zoals Salvini van Lega, in Italia? Diplomatie (Forza Italia, Berlusconi), duidelijke standpunten (de Lefga) en idealisme (Fratemid’Italia) en het broodje van +50% is gebakken. Italia First. En de rest is larie en apekool

*

Als – bedoeld is ‘indien’, ‘voor het geval dat’ - Het Hoofdstedelijk Gewest de stoelgang afgang van Merkel in Duirsland volgt, is meteen het lot van Coburgia bezegeld. Zijn de Francofonen eenmaal verdreven van de Macht, de Tsjeven (Arco) gedecimeerd (*) en machteloos, kan er eindelijk werk gemaakt worden aan de genezing van de zieke patiënte, de (Griekse) Godin Europa.

*

(*) Decomeren. Begrojp me AUb verkeerd. In de Romeinse krijgskunde was decimeren om de 10 man, negen goed te keuren en de 10de tekens in de afgrond te duwen. Bij de eerstvolgende ‘federale verkiezingen’ zie ik dat lichtjes anders. Één behouden en 9 aan de kant gezet…

http://blog.seniorennet.be/guvaal/archief.php?startdatum=...

*

INGEHUURDE HOOFDSCHOTEL

*

Het beleg van Brussel

*

   Paniek in Broekzele! Daar zijn ze er nl achter gekomen dat de N-VA blijft stijgen in de peilingen en riskeert straks in Brussel de volstrekte meerderheid te halen in de Nederlandse taalgroep, waardoor ze in staat zou zijn de politiek en haar instellingen daar te blokkeren. E.e.a. heeft te maken met de ingewikkeldheid van het Brusselse kiessysteem, wat vroeger in het voordeel speelde van de francofonen, maar nu andersom dreigt te zullen werken.

 

   Om een Brusselse regering te vormen is nl een meerderheid nodig in elke taalgroep. Daar er naar schatting maar zo’n 50 à 60.000 Brusselaars zijn die normaal Vlaams stemmen, volstaat het 30.000 stemmen te halen om die meerderheid te behalen. Volgens de laatste peilingen haalt de N –VA er 6% op een totaal aantal kiezers van meer dan één miljoen en zou de partij, als dat zich doorzet, in Brussel zelfs groter worden dan het CdH. De reden van de stijging is dat, na alle schandalen en lijken die er uit de kast gevallen zijn, er ook steeds meer francofonen en anderstaligen zeggen dit jaar voor de N-VA te zullen stemmen, dit dank zij de successen die Jambon en vooral Francken er behalen met de harde aanpak in hun strijd tegen terrorisme en illegaliteit, die niet meer in te dijken is met de klassieke linkse politiek van alleen maarl preventies. Daarbij komt nog dat de N-VA én het VB de enige partijen zijn die in Brussel tot nu toe niet meegespeeld hebben en dus ook geen rekenschap moeten geven voor alles wat er misliep en nog misloopt. Het VB heeft vroeger, met de kandidatuur van de Schaarbeekse politiecommissaris Johan Demol al eens geprobeerd Brussel te blokkeren, maar is daar toen niet in geslaagd, omdat ze binnen de Vlaamse kieslijsten geen absolute meerderheid behaalde.

 

   Als het de N-VA dit jaar wél zou lukken, is dat voor de meeste Brusselse politici een nachtmerrie. Komt daar nog bij, dat Didier Reynders (MR) niet zinnens is een francofone tegenaanval in Brussel te steunen. Hij gaat ervan uit dat zijn partij, die vrij goed samenwerkt met de N-VA in de federale regering, dat ook moet kunnen in Brussel.

 

   Enfin het kan daar nog spannend worden, al moeten we het vel van de beer niet verkopen vóór hij geschoten is. In het vinden van uitvluchten zijn onze francofonen ook niet van gisteren. Het zou de eerste keer niet zijn dat ze zelf de politiek blokkeren als het hen niet uit komt. Denk maar aan de ‘institutionele atoombom’ van Flup Moustache in tempore non suspecto toen zijn Molenbeeks rijk nog geen (slecht) wereldnieuws was.

*

AAN DE VRUCHTEN

KENT MEN DEN BOOM

*

Verlà. Dat is dan weer eens geschied. De opslag in de archieven, en gelijktijdig de verspreiding van deze sublieme kennis.

Afspraak begin 2019 voor de rest.

*

O ja. Nog iets zeer persoonlijks. Mijn persoonlijke voorkeur gaat zeker niet uit naar Europa, die     antieke afgodin uit de Oudheid, maar naar de warm aanvoellende aanwezigheid van De Maagd van Vlaanderen…

*

Hemelrijker

 

4441

 

IEDER VOGEL IN VRIJHEID

ZINGT ZOALS HIJ GEBEKT IS

*

Daar zojuist, in voorgaand ‘kolommetje’ over De Drie Koningkinderen’, hadden wij het o.a. alleen maar over ‘Gebiedsroof’ door de Franse Kroong(en). Dat was echter het topje van de ijsberg, want eigenlijk gaat het roven en wegslepen om veel meer. Maar eerst wil ik nog iets kwijt over de 3 Nederlanden. Het moet gezegd, de Duitse Kroon (onder Nonkel Dolf) speelde met de gedachte, om nà de Eind-Overwinning, dezelfde Drie-Eenejeid staatkundog te herstellen. Popol III is daarvoor nog speciaal naar Berchteshaden helemaal boven op de Obersalzberg, op de koffie geweest bij de Führer aller Germanen. Maar het is hem achteraf slecht beekomen, zoals U zich zult herinneren.

In heel ons verleden zijn het dus vooral onze Zuiderburen geweest die linhalerig zijn geweest. Zelfs tot op de dag van vandaag druppelt het in Brussel nog altijd, als het in Parijs regent. Merkwaardige figuur daarbij is de Waalse Meneer Albert Frère (Broeder Bertus) die met ons gemeenschapsgeld schatrijk is kunnen worden en in de financiële wereld nog altijd de boventoon voert. Mevrouw Albrt Frère was/is ene … Bourgois! Raar, hé!

*

Frère is schandalig rijk geworden door allerlei donkere zaakjes met de Dikke Koppen van de Belgische Socialistische Arbeiders Partij, die miljarden over de balk gooiden om de staalindustrie in het Waalse Landsgedeelte te houden. Wat ’n grandioos échec is geworden. Met vooral blijvende gevolgen.

*

En zo kom ik daar vandaag toch wel een vooruit geschoven bijdrage in ‘tSCELDT tegen, over die slechte gewoonte van het jatten van andermans zaken, nu al dapper overgenomen door alle Coburger polletiekers. Aleen is het woord ‘jatten’ nu vervangen door een ander werkwoord (!), namelijk ‘graaen’. Klikt ook minder diefachtig En staat chieker. Heeft meers stijl.

Maar proeft U eerst van onderstaand voorgerecht. De hoofdschotel over het stelen en bedriegen is voor een andere keer.

PS

Zeeer tussen haakjes. ‘tSCHELDT leest U best direct zelf, digitaal beschikbaar voor ’n habbekrats. En neen, voorlopig heeft Telenet en al zeker de Vuur Rode Tekevisie (VRT) daar niets in de pap te brokken. My free speech is my home past hen beter.

**

INGEHUURDE HOOFDSCHOTEL

13 maart 2018

Blatt Leser

BERT ANCIAUX, KUNSTROVER

*

Laatst nog eens de Antwerpse Kathedraal binnengewandeld.

Het blijft een verbijsterend gebouw, groots op alle gebied. Om stil van te worden. Vanwege de restauratie van het Koninklijke Museum van Schone Kunsten zijn de indertijd door de Franse bezetter gejatte schilderijen die daar uiteindelijk beland waren nu al enkele jaren terug op de plek waar ze eeuwenlang hingen. De bijhorende, indertijd verwoeste altaren zijn uiteraard niet terug te brengen, storen doet dat echt niet. In tegendeel, less is more. De meesterwerken lijken wel te zweven in de ijle, gotische ruimte.

In tegenstelling tot andere Antwerpse kerken heeft de Kathedraal haar door de Franse bezetter ontvreemde schilderijen dus wél terug gekregen. De

Sint Paulus en Carolus Borromeus treuren nog altijd om hun ontvreemde hoofdaltaarstukken van Rubens.

De reden? Wat naar het Louvre versleept was werd gerecupereerd (schilder Balthasar Ommeganck zou de Vlaamse delegatie naar het Louvre leiden), de 271 werken die naar landelijke musea versast werden niet. Zo kan je in het Museum van Lyon het hoofdaltaarstuk van de Sint Paulus kerk gaan bekijken. ‘Het grote visioen van de heilige Sint Dominicus’, een meer dan fraaie Rubens. Vroeger stond er op het bijbehorende plaatje ‘acquit par l' étât français en 1774’. Bij mijn laatste bezoek hing er ‘Envoie de l' étât Français en 1794’. Al een beetje eerlijker.

Je moet het echt eens doen, dat werk gaan bewonderen en dan de suppoost er attent op maken dat het een gejat werk is... Het zijn echter niet alleen buitenlandse rooflegers die ons patrimonium teisterden. Reeds jaren vraagt ‘Blattje’ zich af waar dat ontzettend mooie levensgrote **grafbeeld van

Isabella van Bourbon

heen is. Tweede echtgenote van Karel de Stoute, een jonge vrouw, gestorven

op doorreis in Antwerpen in 1465, weggeteerd op 29 jarige leeftijd in de toenmalige Sint Michielsabdij. Daar werd ze begraven. Tien jaar werd er aan haar meesterlijke grafmonument gewerkt.

*

De beeldenstormers bewerkten het fraaie gelaat met hamerslagen, de Fransen ontmantelden het verder. zo verdwenen 24 bronzen beelden, de ‘pleuranten’ (12 staan er in het Rijksmuseum in Amsterdam, ééntje in Warschau), de beenderen zouden naar het Stadhuis verhuizen om daar te verdwijnen. Het grafbeeld wat een getuigenis van de bewogen geschiedenis van onze stad !

Drie van de 24 verdwenen ‘pleuranten’.

*

zou een tijd in de Academie tentoongesteld geworden, om uiteindelijk in de Kathedraal te belanden, een perfecte plek in alle opzichten.

Daar verdween het dus, in 2009. Gejat door de Fransen? Oostenrijkers ? Nazi's? Pinhelmen? Hol-landers? De Bende van Nijvel? Die van Borgerhout?

Neen hoor. Sinds 2009 is het uitgeleend en wel door datzelfde Koninklijke Museum voor Schone Kunsten. Aan wie? Aan Museum M, in Leven, dat toen de deuren opende. En wie opende het?

Toenmalig minister van Cultuur, ene

Bert Anciaux...

om zichzelf interessant te maken had hij dit bij, niets in de weg gelegd door de museum-directie van het Antwerpse Museum, waar Paul Huvenne toen algemeen directeur was (Administrateur-Generaal was Lydia Schoonbaert). Om in de gunst te komen bij Louis Tobback? Zijn SPA vriendje die hem minister maakte? Feit is dat het Antwerpse kunstwerk er nog staat. Of liever ligt.

Nu dus onze vraagskes, dat best eens door een parlementariër met veel vrije tijd gesteld zou kunnen worden, aan Sven Patz bevoorbeeld. Waarom werd het Antwerpse meesterwerk uitgeleend? Aan een stedelijk museum dan nog wel. Voor hoelang? Wanneer komt het terug?

***

Blattje mist het. Een schone madame, die Isabelle

*

AAN DE VRUCHTEN

KENT MEN DEN BOOM

*

Ach, onze Rijke, ja écht Fortuinrijke Geschiedenis is een open boek voor wie neur, net als de Vlaamse Taal,, geen geweld en doet.

Isabella van Bourbon met

Kareel de Stoute

*

Die Karel de Stoute, in ’t Fransoos Charles le Téméraire (de Stoutmoedige) was nen échte Bourgodiër in de zin zoals we die uitdrukking nog altijd begrijpen. ‘Leven als ’n Bourgondiër’ is niet aan iedereen gegeven!

Karel de Stoute (Dijon, 10 november 1433 – Nancy, 5 januari 1477) was Hertog van Bourgondië, Brabant, Limburg en Luxemburg, Graaf van Vlaanderen, Artesië, Bourgondië, Henegouwen, Holland, Zeeland en Namen, Heer van Mechelen.

Een gouden tijd dus voor onze Lae landen…

*

Karel sneuvelde op 5 januari 1477 tijdens de Slag bij Nancy, een poging om Nancy op de Lotharingers te veroveren. Hij vluchtte toen bleek dat zijn manschappen aan de verliezende hand waren. Zijn stoffelijk overschot werd twee dagen later pas teruggevonden, hij was van zijn paard gevallen. Hoewel hierover nog altijd onduidelijkheid bestaat, zou zijn gezicht al zijn aangevreten door wolven en waren zijn wapenrusting en kleren geroofd. Identificatie van de Hertog moest plaatsvinden aan de hand van de littekens op zijn lichaam die bij zijn lijfarts bekend waren.

Praalgraf van Karel de Stoute in het koor van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge

*

Er zijn twee bijzondere redenen waarom ik mij (uit persoonlijke interesse) op dit vrrhaal van “t SCHELDT heb vastgebeten. Drie als U wilt, maar over Bert den Bleiter zwijg ik liever. Spreken is zilver, maar zwijgen is goud.

Eerste reden. Dyon. Ooit waren we daar op doortocht. In hoofdzaak om ons ervan te vergewissen, dat de eeuwen geleden geroofde Kortrijkse beeldengroep ‘Manten en Kalle’, een dansend echtpaa dat boven op het Belfort stond, daar ergens inderdaad zoden terugvinden. Die werden, na de weerwraak voor 1302 door de Fransen, deze keer gewonnen veldslag bij West Rozebeke (1382), als krijgsbuit mee werden genomen. Geen kat die zich dat herinnerde. ‘Ni vu, ni connu’.

Erger waren de veelzeggende blikken, toen wij ons in die nochtans erudiete omgeving, als Vlamingen, Bourgondiërs van het Noorden, voorstelden. U hzd die gezichten moeten zien!

Typsich Franse mentaliteit: inpikken, wegwezen en dan voor eeuwig van Krommen Aas gebaren.

Tweede Reden: Nancy. In de 15 jaar die we in Italië hebben gewoond, reden we minstens 3 à 4 keer per jaar de 1450 Km op en af naar de Heimat. Waarbij we telkens voorbijreden in Nancy, ergens gewonnen verloren in de weidse vlakten van La Lorraine. Telkens kwam dan de herinnering boven aan die dappere Karel de Stoute, die daar in de wijde omgeving, jammerlijk verogelukte, eenzaam en verlaten, na een val van zijn paard in de ijzige sneeuw. Waren daar struikrovers aan het werk geweest? Vooral in de winter was het desolate beeld van een verlaten landsstreek, bijna authentiek. Glooiende wtte weidse vlakten, zo ver het oog reikte…

Het leek alsof we erbij waren geweest en ook nu geen hulp hadden kunnen bieden.

*

’t Verleden leeft in ons. De toekomst hoopt op ons. Daar tussen-in staan wij.

Net als de man (maar heel wat nederiger) met zijn 95 stellingen tegen de kerkdeur van Wurtemberg, kunnen we niet anders.

*

Hemelrijker