03-04-18

4470

 

 

*

IEDER VOGEL ZINGT ZOALS HIJ GEBEKT IS

*

Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck (Bébé of Bèbè?) reageert als de stuurman op een zwalpend schip. Want zijn mannen zijn hun (en dus zijn) boekje te buiten gegaan. Rap dat boetje even recht zetten, door er nog ’n schep bovenop te doen.

Zou die dan niet weten, dat niets zeggen, gelijk staat met zwijgen? Dat is een wijsheid die zelfs Gust Flater kent van in de wieg !!!!

*

Vooral het gekronkel en gedraai rondopm het begrip ‘politiek relevant’ riekt volgens mij teveel naar de Oriënt waar er meestal met de zweep geargumenteerd wordt. Zò is het, en niet anders.

Maar kan er op die manier op los gaan zoveel men wil. Het vooral een voorrecht van elke ‘hoofdredacteur’, inzonderheid die van een Knackerihg boulevard-blad…. Want in het land der blinden is Éénoog koning.

*

Maar ja: het is mijn eigen leuze. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is0 En in het geval van BèBè voeg ik daar aan toe, dat het vat maar kan geven wat het inhoudt. Vergift !!!

AAN HUIS GELEVERDE HOOFDSCHOTEL

*

Waarom Knack over Tom Meeuws en Liesbeth Homans schreef

*

Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck reageert op de commotie die ontstond na een artikel dat gepubliceerd werd over de politieke strijd in Antwerpen: 'Zonder de informatie uit het artikel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', valt de heftigheid van de Antwerpse kiesstrijd niet te begrijpen.'

 

'Het lijstje van media die door Bart De Wever zijn zwartgemaakt is ondertussen zo lang dat media die er niet op staan zich ernstige zorgen moeten maken.' © Belga

 

De politieke analyse die Knack afgelopen Donderdag 29 Maart (1 werkdag + ‘ verlofdagen geleden!) online heeft gepubliceerd, met als titel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', doet dagen later nog altijd stof opwaaien. In dat stuk werden verschillende verklaringen aangereikt voor de uitzonderlijk felle strijd tussen de SP.A en de N-VA in de aanloop naar de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Een van die redenen situeert zich buiten de contouren van het gebruikelijke politieke debat. Van een zeer prominente N-VA-bron, maar ook uit SP.A-hoek, kregen we te horen dat de uitzonderlijke heftigheid van de aanvallen op de Antwerpse SP.A-voorzitter Tom Meeuws niet louter politiek gemotiveerd is. De bittere strijd vindt voor een belangrijk deel haar oorsprong in een afgesprongen liefdesaffaire tussen N-VA-politica Liesbeth Homans en Meeuws, zo bevestigden verschillende bronnen. In de woorden van de hooggeplaatste N-VA-bron: 'We hebben Liesbeth keer op keer gewaarschuwd, maar zij dacht in Tom Meeuws de liefde van haar leven gevonden te hebben. Ze dacht echt dat hij zijn gezin voor haar zou verlaten. Dat is niet gebleken, maar het is niet vergeten. Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot." Om wat hij Liesbeth heeft aangedaan.'

De beslissing van Knack om dit verhaal naar buiten te brengen was goed overwogen. Dit blad heeft niet de gewoonte om privéverhalen naar buiten te brengen. Wat privé is, hoort privé te blijven. Ook in de toekomst zullen we geen verhalen over affaires publiceren.

Maar er is één belangrijke uitzondering op die regel: wanneer het persoonlijke politiek wordt. Dat is geen nieuwe regel. Het is een richtlijn die vroeger ook werd gevolgd, bijvoorbeeld bij de bekendmaking van de relatie van voormalig voorzitter van het Vlaams Blok (VB) Frank Vanhecke met VB-kopstuk Marie-Rose Morel. De geschiedenis van het huidige Vlaams Belang is niet te begrijpen zonder die affaire.

*

In de kwestie Meeuws/Homans is de politieke relevantie overduidelijk. Het verhaal werd ons door verschillende politici bevestigd, aan beide kanten van de politieke strijd - niet alleen het verhaal van de affaire zelf, maar ook de politieke geladenheid ervan. Het is daarbij belangrijk om te benadrukken dat de hooggeplaatste N-VA-bron zeer goed wist met wie hij aan het praten was, en waarom. Niet één, maar twee Knack-redacteurs waren aanwezig toen hij zijn verhaal deed, en Knack had vooraf duidelijk gemaakt dat ze over de kwestie zouden berichten, op voorwaarde dat het verhaal politiek relevant bleek. Wie met die wetenschap, en op dat moment, als lid van de 'inner circle' van de N-VA-top, niet alleen het verhaal over Meeuws en Homans bevestigt, maar - en dat is cruciaal - eraan toevoegt dat die kwestie een belangrijke reden is voor de politieke animositeit tegenover Meeuws, die zou heel goed moeten weten wat hij aan het doen is.

 

De zin 'Bij ons wordt inderdaad gezegd: "Meeuws moet kapot"' laat qua duidelijkheid weinig te wensen over. Het is op dat moment dat de persoonlijke affaire van politieke betekenis wordt. Het zijn de woorden van de N-VA-bron die cruciaal waren in onze beslissing om het verhaal te brengen: zonder die woorden hadden we het verhaal niet gebracht. Het vermoeden van de politieke relevantie van de affaire - een breed gedeeld vermoeden, zowel onder journalisten als onder politici - was niet genoeg om de publicatie te rechtvaardigen. Maar na de getuigenis van de prominente N-VA-bron hadden we in beide kampen de bevestiging dat het verhaal van grote betekenis is in de strijd tussen SP.A en N-VA in de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Het zou fout geweest zijn om daar niet over te berichten.

Dat het precies de N-VA-bron is die beslissend was in de afweging om te publiceren, maakt de recente aanvallen van N-VA-voorzitter Bart De Wever op Knack des te curieuzer. Misschien is het hem ontgaan dat de Vlaamsgezinde website Doorbraak (*****) een hele tijd geleden al de relatie tussen Meeuws en Homans heeft uitgebracht. Dat gebeurde in een satirische column, die weinig ruimte voor twijfel liet. Dat de N-VA-voorzitter niet gezien zou hebben dat Koen Meulenaere, een andere satiricus, ook in de door hem gerespecteerde zakenkrant De Tijd het nieuws al had gemeld, is minder waarschijnlijk. Afgelopen woensdag schreef Meulenaere over 'de romance tussen Tom Meeuws en Wouter Van Besien', een romance 'die al even snel was afgelopen als die tussen Tom Meeuws en Betteke'. Ook politieke redacteurs van twee andere kwaliteitskranten hadden al gehint naar het bestaan van de 'diepere passie' in het Antwerpse gevecht, zij het zonder namen te noemen.

 

Het lijstje van media die door Bart De Wever zijn zwartgemaakt is ondertussen zo lang dat media die er niet op staan zich ernstige zorgen moeten maken. Dat De Wever, die vorig jaar meer interviews heeft gegeven aan Dag Allemaal en Story dan aan De Standaard, Knack naar aanleiding van de publicatie van het verhaal over Meeuws en Homans een 'boulevardblad' noemt, is in het licht van de ontstaansgeschiedenis van het verhaal zeer curieus. Dat het precies een N-VA-bron is die de politieke relevantie van de affaire zo duidelijk heeft gemaakt, maakt de verwijten van Bart De Wever aan het adres van Knack wel zeer opvallend.

 

Heeft iemand uit zijn inner circle zijn mond voorbijgepraat? Schat hij het effect van zijn woorden fout in? Of was het nu net de bedoeling om het verhaal in de markt te zetten? Antwoorden op die vragen blijven hoogst speculatief. Knack kent de antwoorden niet en voor onze beslissing deden ze er ook niet toe. Alleen de politieke relevantie van het verhaal was van tel. Het is op basis van die politieke relevantie, die door beide kampen werd bevestigd, dat Knack heeft beslist om het verhaal te brengen. Zonder de informatie uit het artikel 'Waarom de N-VA Tom Meeuws "kapot" wil', valt de heftigheid van de Antwerpse kiesstrijd niet te begrijpen.

*

AAN DE VRUCHTEN

KENT MEN DEN BOOM

*

Tot zover deze lezing.

 

De sfeer van de Koekenstad zit er goed in. Al weze het iet of wat verwrongen wegens de krampachtigheid van de redenering om vooral de NV-A in een kwad daglicht te stellen.

Ze zijn ok niet altijd mijn vrienden geweest. Uitsluitend wegens hun houding tegenover de broeger-partij Vlaams Belang, hun eigen voorvechters. Maar ere wie ere toekomt. Als ploeg doen ze het uitzonderlijk goed. En vooral: ze zijn met BDW op kop, de eerste ‘beleidspartij’ die (in de mate van het mogelijke) het algemeen Vlaams belang voorop stelt… E, ernaar handelt.Niet enerzijds of anderzijds, aar recht-toe recht-aan. Als échte Staatsmannen. Die niet te koop zijn voor een bord linzensoep.

Nu vraag ik m’n eigen toch af, wat begot ons eigen maar dode MRM met haar Frankske in dit verhaal komt doen. Buiten het feit dat ze alle twee fervente VBërs zijn geweest, de favoriete ‘targets’ voor bladen lijk ’t kapitalistisch Knackske.

Waarom konden de Kanaalduiker uit Hasselt met Z’n Goeleke hier niet opgevoerd worden? Die geschiedenis was pas relevant!=Om maar die twee te vernoemen, want inderdaad, op deze blog wordt er niet geroddeld.

Hier blijven we bij de feiten, relevant of niet. Want het ligt mij zwaar op de maag, net als de sacrosante ‘Scheiding van ‘Kerk en Staat’ (waar die twee eerder zouden moeten, de handen in elkaar slaan, samenwerken voor het welzijn van hun Burgers) dat privé en ‘zaken’ moeten gescheiden blijven. Arie en apekool!

Het zakelijke mag zeker niet misbruikt worden voor privé bevoordelingingen. Want dat is belangenvermenging en eventueel misbruik van voorkennis.

Maar dat bijvoorbeeld de privé-misdragingen en/of schandalen voor Openbare Ambten onder de mat zouden moeten blijven, doet mij denken aan corruptie. Of erger. Zo iets geeft dezelfde indruk als de vrees voor een dief daarop bekend te worden. Wie ‘vreemd gaar’ en zijn ‘partner’ publiekelijk of privé bedriegt, is een onbetrouwbaar persoon en als dusdanig niet geschikt voor een Openbare Functie.

Anders gezegd: leef er maar op los, zoalng het maar niet uitkomt.

 

Ps

Doorbraak dus. Ken ik s nog niet zo heel lang, maar als nieuwbrenger t volgens mij een schot in de roos. In ieder geval niet bekrompen van geest en vooral zeer ‘naarstig’ in zijn berichtgeving..

Dat bericht over Bell en het Beest heb ik dus niet gelezen. Maar het had mij zekerlijk niet beroerd. Tenzij misschien om de voorman van de Sossen (wegens zijn wangedrag mrt een groen blaadje) af te kammen.

Bij het ‘aankomen’ van de NV-A in 2014 was er indertijd wat gespot waaraan ik best heb meegedaan, over Liz-a-Bed als slaapmatrtas vooor BDW. Maar zeer vlg hebben anderen en ikzelf het ongerijmde daarvan ingezien. Om ons loest te houden. ZJ was weliswaar ‘vrij’ op de huwelijksmarkt, maar den Bart daarentegen was een goede deftige familievader, trouw aan vrouw en kinderen. Komt daarbij, naast een ijzersterk Vlaams bewustzijn, ook een ijzersterk karakter. In korte tijd van +120 Kgr op 80 Kgr terugvallen en dat gewicht volhouden: U moet het hem maar nadoen! Vanaf dan deed dat duo mij eerder denken aan de stoere gestalten van Jan Breydel en Pieter DeConinck  die met de armen om elkaars schouder, als standbeeld op de Grote Markt van Brugge staan.

Goedkope liefde in Antwerpen!!! Met de Euro ?!! Laat me niet lachen. Antwerpen is een wereldhaven en daar vindt men liefde als Klein Gevaarlijk Afval aan de dokken!

*

Hemelrijker




De commentaren zijn gesloten.