01-09-17

4273

OP DE IJTKIJK

 

*

De afbeelding helemaal bovenaan is een snapshot helemaal op de maat van Merkels kiescampagne: das Mädchen, de fuik in de aanslag, doet ze zich zo onschuldig mogelijk voor. In de hoop om daarna des te beter te kunnen toeslaan…

In ’t Fransoos, naast het Amerikaans, de geliefde taal van de Europese Unie, luidt dat ‘Reculer pur mieux attaquer’…

Verstehen Sie?

Eenmaal in haar Ober Kommando der Wehrmacht (OKW) ingetrokken en goed afgeschermd door haar SS (Schitz Staffel) zal er met de zweep op los gegaan worden. Tot iedereen vrijwillig-gedwongen in de pas loopt.

Kunnen ze nogmaals ‘gegen Engeland fahren’, nu Winston Churchill er niet meer is en de Iran Lady vervangen is door Treeske May.

*

“Morele plicht”: Brussel verlangt van EU-landen “vrijwillige” opname van vluchtelingen uit Afrika

*

De Europese Commissie verlangt van de EU-lidstaten de “vrijwillige” opname van “vluchtelingen” uit Afrika. Dit zou eraan bijdragen de illegale migratie via de Middellandse Zee in te dammen.

“We hebben een juridische en morele plicht om diegenen bescherming te bieden die deze echt nodig hebben”, staat er in een brief aan de ministers van Binnenlandse Zaken van de lidstaten, waarover het “Handelsblatt” bericht.

Volgens de brief zouden de regeringen tot midden september moeten meedelen hoeveel mensen zij komend jaar op zouden willen nemen – en daarbij “zo ambitieus mogelijk” moeten zijn, staat er in de afgelopen vrijdag verstuurde brief.

Het zou nu zaak zijn om niet meer alleen “vluchtelingen” uit Turkije en het Midden-Oosten naar elders over te brengen, maar in toenemende mate ook uit landen zoals Egypte, Libië, Niger of Soedan.

Voor Avramopoulos is het openen van legale wegen nar Europa een centraal element om grip te krijgen op de vluchtelingencrisis via de centrale Middellandse Zeeroute. De zogenaamde “Resettlement” was ook onderwerp van gesprek op de migratie-top maandag in Parijs.

*

Bron: Bron:
www.epochtimes.de

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

*

NADER BEKEKEN

Niet voor niets ‘des Pudels Kern’ weer een spraakwoord in de Deutsche Sprache…

Wij Vlamingen (en Nederlanders), één in het dieptst van onze gedachten, zijn daar als hondenliefhebbers iet of wat subtieler in. Geen honden-taal, zoals de Duitsers. Wij spreken duidelijke taal waarin duidelijke waarschuwingen voor de komende gevaren doorklinken. Wij zeggen gewon ‘Wie het gevaar (Merkel) bemint, zal er door vergaan’.

In Duitsland zou men, na maar liefst twee verloren wereldoorlogen, beter moeten weten. In Berlijn zou men best schoemakertje bij de eigen leest blijven.

*

(Digitalia)

4273

**

 

OP DE IJTKIJK

*

Gezien? Nee? Kijk dan maar ‘ns goed. Vandaag is aan de beurt niet alleen de H.St Jan-de-Doper, zo’n kleine 2.000 jaar geleden, maar ook Waregem Koerse. Iets meer van deze tijd dat ook al 170 jaar bestaat.

Twee redenen dus om met vrienden en bekenden de bloemekes buiten te zetten, samen met onze zoon Jan. Mijn wiegje stond ooit, een eeuwigheid geleden, in St Jan-Hoge-Zieken, sinds 1967 deelgemeente van Ieper (’t Steedje): dan was er Grote Kermis in ’t Dorp, waarna we de maandag terug naar school mochten. Toeval dat dit juist samenvalt met Waregem Koerse. Waregem, waar ik 60 jaar terug de Leie en de textielstreek leerde kennen, samen met mijn lief. Waregem, toen nog ’n dorp, nu Stad geworden, die nu sedert begin dit jaar wel de coördinaten zal vormen van mijn laatst morzels vaderlandsche grond.

Komdemee? Ik trakteer bij Mariaatje van Den Arend….Of hebee liever de Pigeon D’Or, ook op de Grote Markt… Maar U zult zich moeten haasten, want geen van die twee bestaat nog…..

Het hoofd van St Jan, op vraag van het lief van Herodes , op de tafel gezet..

https://nl.wikipedia.org/wiki/Johannes_de_Doper

*

A propos: volgens Wiki zou Sint Jan de Doper, voorloper en tijdgenoot van De Zachtmoedige, zowel in de Bijbel als in de Koran voorkomen. Toch nooit geen slecht voorteken?

*

Mysterie van gezonken onderzeeër na ruim 150 jaar opgehelderd

*

De opvarenden van een van de eerste gevechtsonderzeeërs hebben zichzelf wellicht gedood met hun eigen wapen, zo blijkt uit een nieuwe studie. De H.L. Hunley bracht op 17 februari 1864 een vijandelijk schip tot zinken tijdens de Amerikaanse burgeroorlog, maar keerde nooit terug naar de haven.

De H.L. Hunley

*,

Werd gebouwd door de Confederates tijdens de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865), was de eerste gevechtsonderzeeër die een vijandelijk schip tot zinken kon brengen.

De eerste en meteen ook laatste gevechtsmissie van de onderzeeër vond plaats in de nacht van 17 februari 1864, toen het een oorlogsschip van de Unionisten moest kelderen. De USS Housatonic blokkeerde de ingang tot de haven van Charleston in de Amerikaanse staat South Carolina.

De Hunley, een sigaarvormig vaartuig van 12 meter lang en amper 1,2 meter breed, had acht bemanningsleden en een krachtige torpedo aan boord. De torpedo boorde zich onder de waterlijn in de achtersteven van de USS Housatonic. De oorlogsbodem was binnen de vijf minuten gezonken. Vijf bemanningsleden kwamen om, de rest kon ontsnappen via de reddingsboten of werden uit het water gevist door hun kameraden.

Na de succesvolle aanval op de USS Housatonic verdween de H.L. Hunley echter spoorloos.

In 1995 werd het wrak van de onderzeeër ontdekt, op zo'n 300 meter van de plaats waar de USS Housatonic naar de zeebodem zonk. De Hunley werd in 2000 geborgen.

Onderzoek van de Hunley maakte het mysterie van zijn verdwijning echter alleen maar groter. De onderzeeër was immers opvallend intact, op een gat in een commandotoren en een gebarsten ruit na. Bovendien zaten de restanten van de acht bemanningsleden gewoon in hun stoel, zonder zichtbare verwondingen. De pompen van de onderzeeër waren niet aangezet en ook het luchtluik zat nog potdicht, wat er op wijst dat de crew op geen enkele manier heeft gereageerd op binnenstromend water of het verlies van zuurstof.

Het wrak van de Hunley in het Clemson University's Warren Lasch Conservation Center in North Charleston, South Carolina, waar het wordt onderzocht. ©REUTERS

*

Onderzoekers hebben nu een mogelijke verklaring gevonden voor de mysterieuze dood van de bemanning. Na het afvuren van de torpedo zou de crew getroffen zijn door een dodelijke schokgolf. "Die verwondingen komen overeen met de restanten die in de boot zijn aangetroffen, aangezien schokgolven geen sporen nalaten op de skeletten en de bemanning geen kans op ontsnappen zouden geven", stelt hoofdonderzoekster en biomedisch ingenieur Rachel Lance van de Duke University in Durham, North Carolina, aan Live Science. "Schokgolven kunnen dodelijke verwondingen toebrengen aan iemand zonder hem fysiek te verplaatsen."

De onderzoekers bootsten het afvuren van de torpedo gedurende drie jaar zo realistisch mogelijk na. Ze concludeerden dat de crew van de Hunley onmiddellijk werd gedood toen de schokgolf van de afgevuurde torpedo door het zachte weefsel van hun lichaam ging, waar die immense schade aanrichtte aan de longen en de hersenen. Dat heeft te maken met een fenomeen dat Lance omschrijft als het "warme chocolade-effect", waarbij schokgolven zich met een verschillende snelheid verplaatsen in het water en in de lucht. "Wanneer je die verschillende snelheden combineert in een schuimende substantie zoals menselijke longen, of warme chocolade, vertraagt de energie", legt Lance uit.

Worstcasescenario

In de lucht zou de schokgolf van de torpedo minder dan 10 milliseconden geduurd hebben, maar binnenin de Hunley kregen de longen van de bemanningsleden 60 milliseconden of meer te verwerken. "Dat leidt tot een worstcasescenario voor de longen." De delicate structuur van de longen werd met andere woorden uiteengereten, waarna ze zich vulden met bloed. Wellicht gebeurde ongeveer hetzelfde met de hersenen, met de onmiddellijke dood tot gevolg.

Het was overigens niet de eerste keer dat de Hunley zonk. Tijdens de ontwikkeling van de onderzeeër ging de Hunley al twee keer ten onder, met dertien doden tot gevolg. Onder hen ook Horace L. Hunley, de ingenieur naar wie het vaartuig was vernoemd.

Bron https://www.demorgen.be/wetenschap/mysterie-van-gezonken-...

*

NADER BEKEKEN

Een normaal mens denkt in gewone omstandigheden, bij de naam Chalrleston, helemaal niet aan gezonken onderzeeërs…

*

Waarom de klemtoon op dit Christus-oude verhaal van aan de andere kant van de wereld? Doodeenvoudig (!) om te besluiten dat het leven vol onverwachte wendingen zit. En dat niet alleen omdat in die streek de zwaarste regenval is voorgekomen van de laatste 1.000 jaar. Wordt gezegd. Zo is her in militaire zaken meestal gevaarlijk om ‘n pur te maken voor een ander, om er vervolgens zelf in te duikelen. Waar blijkbaar iedere dag meer en meer het geval wordt voor de vijanden van President Trump.

En kijk, kijk: die ‘doneert’ nu ineens uit eigen vermogen miljoenen dollars voor de getroffenen van de watersnood. De C.C.C.? Die zwijgt in alle talen.

*

(Digitalia)

31-08-17

4272

OP DE IJTKIJK

 

*

Er wordt beweerd dat de medaille der Waarheid altijd twee kanten heeft. In verband met de islam moet dat minstens begrepen worden ‘tot de 10de Macht. En dan begint die ‘medaille’ er uit te zien als een ruw stuk steen waarvan de waarde maar kan geschat worden als die is ‘bijgewerkt’ zoals een edelsteen. Zeg maar gepolijst en geslepen is. Ontdaan van alle ruwheden en aangekoekte smurrie die nu eenmaal altijd in de vrije natuur voorkomen.


Mohammedaanse geschiedenis

van de kruisvaarten (2)

de journalisten die over het Catalaanse drama berichten echt zo dom m of zo lui? Waarschijnlijk beide.

De moderne journalist is jong, overtuigd van de eigen genialiteit en bezit de historische kennis van een huisjesslak. Met wat geluk begint de geschiedenis voor deze luitjes met de eigen geboorte. We werden vorige week rond de oren geslagen met het onbegrip van de pers voor de moordpartij op ‘La Rambla’. Er is toch geen reden om Spanje te terroriseren, want het land bombardeert niet in Syrië en Irak? Neen, maar het land is en blijft voor mohammedanen Al-Andalus dat hen eeuwig toebehoort en dat moet terugkeren naar ‘Dar-al-islam’; uiteraard vooral dankzij de daden van de ware gelovigen. Het is geen toeval dat de moordenaars bijna allemaal Marokkanen zijn.

Al-Andalus, onderdeel van een Marokkaans rijk

Tien jaar voor paus Urbanus II (*) zijn oproep doet om Jeruzalem te heroveren voor het Christendom, gaat in de mohammedaanse wereld de boodschap rond dat de christenhonden niet alleen in Sicilië maar ook in Al-Andalus in het offensief zijn. De christelijke koninkrijkjes maken handig gebruik van de verdeeldheid onder de mohammdaanse vorstendommen en heroveren in 1085 Toledo, de oude hoofdstad van het verdwenen christelijke Gotische Rijk. Tegen heug en meug doen de Iberische mohammedanen een beroep op een nieuwe streng mohammedaanse leider. Die man heeft de macht overgenomen in een groot rijk dat van Marokko (de kern) tot aan het huidige Tunesië reikt. De Iberische mohammedanen zijn er niet gerust in, want misschien wil hij meer dan hun bondgenoot worden. Een Arabisch kroniekschrijver drukt het plastisch uit: “Beter om kamelen te weiden dan zwijnen te hoeden.” Dus verschijnen in Al-Andalus Marokkaanse Berberlegers. Die jagen aanvankelijk de christelijke legers weer in hun hok, heroveren Toledo en staan op zeker ogenblik bijna aan de grenzen van het christelijke Barcelona.

Maar de grote interesse van de nieuwe heersers (de fanatieke Almohaden) gaat naar de uitschakeling van de Iberische bondgenoten.

Dat opzet slaagt en voortaan is Al-Andalus de noordelijke provincie van een Marokkaans rijk. Geloof maar dat geen enkele Marokkaan die historische realiteit ooit vergeten is

(Bin Laden herinnerde er trouwens geregeld aan). Dat nieuwe rijk houdt het vijftig jaar vol, tot de christenen weer in het offensief gaan. In de westerse historiografie wordt de tweede kruistocht altijd als een ramp voorgesteld omdat de Seldjoekse Turken de nieuwe kruisvaarders verslaan, zodat maar een kleine groep in christelijk Jeruzalem arriveert. Maar

in de Arabische teksten is die kruistocht ook een ramp, want een legertje Vlamingen, Normandiërs en Duitsers vaart naar de Middellandse Zee via de huidige Portugese kust, landt er en verovert met lokale christelijke hulp Lissabon. De kruisvaarders plunderen de stad, vermoorden de bisschop die ze niet kennen en maken van de moskee een kerk (zoals mohammedanen kerken ontwijden en er moskeeën van maken).

Mohammedanen belonen verdiensten

Een van de oorzaken van veel christelijke overwinningen is het feit dat de mohammedaanse mentaliteit verdiensten beloont.

Er zijn wel dynastieën, maar die houden het meestal maar een paar generaties uit en geen honderden jaren zoals de Franse koningen. Een echte hoge en lage mohammedaanse adel bestaat niet, zodat bevorderingen naar verdienste en niet uitsluitend naar

afkomst gaan. Bevelhebbers komen dikwijls uit de lagere rangen en ze krijgen meestal de opbrengsten van een bepaald domein. Dat is niet erfelijk en de heerser kan het ieder

moment afnemen, herverdelen, vergroten of aan iemand anders schenken. De loyauteit van de bevelhebbers is altijd onzeker. Ze kijken meer naar hun rivalen met gelijke rang dan naar christelijke tegenstanders, met wie ze geregeld samenspannen om de mohammedaanse concurrent een kopje kleiner te maken. De kruisvaarders intrigeren ook tegen elkaar maar er bestaat wel een aanvaarde hiërarchie en een erfelijkheid die niet voortdurend betwist wordt. De lijst mohammedaanse tegenstanders van de kleine christelijke rijkjes in het Midden-Oosten leest als een ononderbroken palmares van geslaagde moorden op rivalen en eindigt na een moord op de aanvankelijke dader. De Arabische kronieken betreuren dan ook voortdurend dat de energie van de mohammedaanse leiders besteed wordt aan interne moorddadige ruzies en godsdienstige geschillen en bijna nooit aan een gecoördineerde jihad om de ongelovigen in zee te drijven.

Saladin

Feitelijk is dit ook het verhaal van de bekendste Arabier, in werkelijkheid een Koerd uit een eenvoudige familie: Salah-al-din Yusuf, of Saladin. De man wordt een getalenteerde bevelhebber, die na een staatsgreep de macht in Egypte overneemt en er vervolgens in slaagt het huidige Syrië en Irak in te lijven met alle bekende plaatsnamen:

Aleppo, Damascus, Mosul, Bagdad, Homs...

Bij zijn veroveringen heeft hij geen gewetensproblemen om het geregeld op een akkoordje met de christenen te gooien. Maar ook Saladins gezag wordt betwist door zijn zoons en bevelhebbers. Hij kiest daarom voor de methode die ook voorgangers en opvolgers gebruiken: de jihad uitroepen om zijn bevelhebbers en onderdanen tot wat eenheid aan te porren. Hij heeft het geluk dat de kruisvaarders weer eens verdeeld zijn en dat zijn leger (30.000 soldaten) drie keer sterker is dan dat van de kruisvaarders onder de leiding van een onbekwame koning van Jeruzalem (die feitelijk alleen maar koning-gemaal is).

Hij wint de veldslag, trekt Jeruzalem binnen en in ruil voor geld laat hij de meeste christenen vertrekken. Vervolgens brengt hij de hele mohammedaanse wereld op de hoogte,

zodat men de vele jaren dat hij tegen andere mohammedanen vocht wat vergeet. Tot vandaag is hij de grote held van de Arabische wereld. Zijn ruiterstandbeeld (dat hij als gelovige soennitische mohammedaan godslasterlijk zou gevonden hebben) staat nog altijd in Damascus. Saddam Hussein wordt geboren in hetzelfde plaatsje als Saladin, vervalst zijn geboortedatum met twee jaar en vertelt overal dat hij exact 800 jaar na de veroveraar van Jeruzalem geboren is.

Een derde kruistocht onder de leiding van Richard Leeuwenhart slaagt er niet in de Heilige Stad te heroveren en één voor één verdwijnen de christelijke rijkjes in een mohammedaanse zee. Alleen keizer Frederik II slaagt er na een diplomatiek steekspel in Jeruzalem nog vijftien jaar lang en zonder geweld in christelijke handen te krijgen; zij het met veel faciliteiten voor mohammedanen. Zowel Frederik (die in Jeruzalem zijn interesse in de

mohammedaanse cultuur uitvoerig toont en de mohammedanen in zijn eigen Sicilië laat uitmoorden) als zijn Arabische tegenhangers worden door de eigen onderdanen als duivels beschouwd omdat ze het niet willen uitvechten. In 1291 valt Saint-Jean-d’Acre - het laatste christelijk bolwerk - en zijn voor het Westen de kruistochten voorbij. Maar niet voor de

mohammedanen. In hun kronieken eindigen die met de verovering van Constantinopel en van de hele Balkan. Omdat mohammedanen eerst in de 19de eeuw (onder westerse invloed) monografieën schrijven (over om het even welk onderwerp) denkt men in het Westen onterecht dat de mohammedaanse wereld die zogenaamde christelijke agressie eeuwenlang vergat, maar dat klopt niet met de realiteit. Mohammedanen hebben een paardengeheugen en de huidige terreur

bewijst het.

Jan Neckers

*

NADER BEKEKEN

We kunnen (moeten?) ons volmondig aansluiten bij de mening van de gedreven journalist Jan Neckers, die dit artikel in ’t Pallieterke kon brengen: Waar anders? Meer nog: we zijn er uit de grond van ons hart, dankbaar voor. Waarom stellen onze grondig verziekte media zich zo achterlijk op, als het over het ‘verleden’ of over de Kruistochten gaat? Denken zij echt dat ze de mensen in hun negatieve toekomst-spiraal zullen blijven meetrekken? Waarbij zij moedwillig het heden negeren, om zich te wentelen in een niet-bestaande droomwereld van een volledig ‘herschapen’ Nieuwe Blauwe Planeet in een Heelal die ze naar hun hand denken te kunnen zetten??!! Een nieuw herdacht ‘Aards Paradijs’ met splinternieuwe zelf ineengeknutselde Adams en Eva’s…

De wereld IS zoals hij nu eenmaal altijd is geweest en zoals hij altijd zal blijven: de strijd tussen de Drie Hoofdletters ’G’, U weet wel, maar dan gebaseerd op het persoonlijk voornaamwoord dat de we allemaal zo goed kennen: IK, ME, MOI, ICH IKKE en de rest kan stikke.

Botticelli, , La Primavera (De Lente), de betere voorstelling van de 3 letters.

*

Naast de G, G, G zijn er nog altijd , niet te vergeten, de Twee Stenen Tafelen. Om hete even welke ‘religie’ men beweert te belijden.

*

Ik heb gezegd.

****

(*) Paus Urbanus II (1042-1099) overleed op 29 Juli, de dag dat Jeruzalem eindelijk werd ingenomen. Maar was overleden toen dit bericht in Rome aankwam…

Zijn naam was, voor hij monnik werd in Cluny, Odon de Lagery, of Odo van Châtillon (Châtillon-sur-Marne, bij Reims, een naam die toch een belletje doet rinkelen ivm de Brugse Metten…

 

In de jaren waar wij in Italië woonden (2002-2017), waren wij regelmatig in Orvieto, de oude Etruskenstad op dat prachtig maar o zo afschuwelijk hoog rotsplateau. Daar was geregeld ons traditioneel gezellig parkeerplekje tegen de zijgeval van een oud Franciscaner kerkje, in de schaduw van de machtige Doumo. Dat is de wereldberoemde basiliek van De Bloedende Hostie, U weet wel. Daar hing, op ooghoogte, ‘n marmeren plakkaat met als opschrift ‘Op deze plaats verkondigde Pass Urbanus II in 1095 de Eerste Kruistocht.

*

(Digitalia)